ปัญหาประการหนึ่งที่เป็นปัญหาสำคัญของคนทำมาค้าขายส่วนหนึ่งซึ่งอาจจะเป็นส่วนใหญ่

ด้วยซ้ำคือ เรื่องของการตลาดหรือปัญหาว่าสินค้าหรือบริการที่ดำเนินการอยู่นั้นจะขายใคร และ

ขายอย่างไรให้ได้มากๆโดยเฉพาะมือใหม่ อันได้แก่ ผู้ที่เริ่มลงมือประกอบการใหม่ๆ ไม่ว่าจะ

เป็นผู้ประกอบการทางด้านการผลิตที่ผลิตสินค้ามาเพื่อขาย หรือผู้ที่คิดจะค้าขายที่เพียงแต่รับ

สินค้าที่ผู้อื่นผลิตสำเร็จรูปแล้วมาขายหรือผู้ประกอบการทางด้านบริการต่างๆ

          บ้างว่าปัญหานี้จะต้องใช้นักการตลาดเข้ามาช่วยหรือเข้ามาดำเนินการวางแผนการขาย

วางแผนการส่งเสริมการขาย บ้างว่าต้องศึกษาเล่าเรียนกันในระดับสูงต้องใช้กลยุทธ์ ต้อง

คิดค้น ต้องได้มาจากการวางแผนจากมันสมองของนักการตลาดผู้สามารถ

          ที่ว่าดังนั้นก็มีส่วนจริงอยู่แต่คงไม่ใช่จริงทั้งหมดถึงขนาดว่าถ้าไม่ทำดังว่า คือไม่ใช้นัก

การตลาดมาดำเนินการวางแผนวางจังหวะก้าวแล้วสินค้าที่ผลิตมา หรือสินค้าที่ซื้อมาขายไป

แล้วจะขายไม่ได้เอาเสียเลยหรือขายได้ไม่ดีเท่า

          เราทุกคนเป็นคนที่อยู่ในโลกของความเป็นจริงในชีวิตจริงทุกๆ วันที่ดำเนินไปนี้เป็น

แต่ละคนเป็นผู้บริโภคในสินค้าและบริการที่หลากหลายดังนั้น ขอเพียงแต่เราเป็นคนช่างคิด

ช่างสังเกต ช่างจดจำ ช่างเรียนรู้และเรียบเรียงข้อมูลรู้จักบันทึกข้อมูลและนำเอาข้อมูลต่างๆ

นั้นมาใช้ เราท่านต่างสามารถคิดค้นกลยุทธ์การตลาดวางแผนการตลาด วางแผนการขาย

วางแผนการส่งเสริมการขายได้เช่นกัน

          สิ่งที่เรียกว่าวิชาการ สิ่งที่เรียกว่าศาสตร์ด้านการตลาดที่ว่าต้องร่ำเรียนกัน นั้นล้วนสรุป

มาจากชีวิตจริงๆ นำมาจากตัวอย่างที่พบเห็นในชีวิตประจำวันแล้วนำไปเรียบเรียง นำไปจัด

หมวดหมู่ จัดลำดับ แล้วจากนั้นจึงจัดลำดับในการถ่ายทอดออกมาโดยมีข้อเท็จจริงประกอบ

เสริมเข้าไป ทำให้ฟังมีเหตุมีผลสมจริง

          ดังนั้น หากวิเคราะห์ถึงสิ่งที่เรียกว่าแผนการตลาด หรือกลยุทธ์ในการทำการตลาดของ

สินค้าและบริการที่ผ่านการคิดค้นจากนักการตลาดมาเราจะพบความจริงดังว่า ว่าแต่ละขั้นตอน

กระบวนการ แต่ละแผนการต่างๆ นั้น ล้วนเป็นเรื่องธรรมดาที่เคยพบเคยเห็นล้วนเป็นเรื่อง

ของเหตุผลทั้งเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ เหตุผลทางสังคมศาสตร์ เหตุผลทางคณิตศาสตร์

ทางจิตวิทยา ประกอบกันเกื้อกูลกัน

          เมื่อมองเห็นเช่นนั้น เราท่านทั่วไปใช่ว่าจะไร้ซึ่งความสามารถในอันจะดำเนินการ

ในเรื่องนี้ด้วยตัวเองแต่ผู้ที่จะสามารถดำเนินการเช่นนั้นได้ คงต้องใช้การสังเกต จดจำ

การวิเคราะห์ คงต้องใช้ความคิดมากอยู่สักหน่อยต้องมองชีวิตและการดำเนินชีวิต รวมทั้ง

วิธีคิดของคนในสังคมให้ทะลุ หรือให้ลงไปลึกถึงก้นบึ้งของคนส่วนใหญ่ที่จะเป็นผู้บริโภค

หรือจะมาเป็นผู้ใช้บริการ

          ไม่มีสูตรสำเร็จสำหรับคนขี้เกียจที่จะให้มาหยิบฉวยเอาอะไรง่ายๆไปทำเพื่อจะประสบความ

สำเร็จอย่างท่วมท้น

          ไม่มีชนิดที่คล้ายๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างนั้น

          ทุกอย่างล้วนต้องลงทุนลงแรงต้องคิด ต้องใช้สมอง ใช้ความสังเกต ใช้ความมานะพยายาม

ใช้การทดลอง ลองผิดบ้าง ลองถูกบ้างแต่ถ้าข้อมูลดี มีการเก็บข้อมูลเป็นระยะๆ มีความสังเกตและ

เป็นคนช่างคิดค้นทดลองแล้วคงสามารถมองเห็นและลงมือสร้างช่องทาง หรือสร้างโอกาสให้

กับตนเองและกิจการของตนเองได้

          สภาพแวดล้อม กลุ่มลูกค้าสถานที่ สถานการณ์ แต่ละที่แต่ละแห่ง สำหรับแต่ละกิจการ

สำหรับแต่ละคนนั้นแตกต่างกันไปไม่มีใครสามารถหยิบฉวยนำเอากลวิธี กลยุทธ์ หรือ รูปแบบ

ของที่หนึ่ง ไปใช้กับอีกที่หนึ่งได้อย่างหมดจดไม่ผิดเพี้ยนเลยสักนิดไม่มีกิจการใดสามารถ

ลอกเลียนยุทธวิธีของกิจการอื่นๆ ไปใช้ได้อย่างประสบความสำเร็จ

          หากแต่ถ้าได้นำกลวิธี กลยุทธ์แบบแผนที่พบเห็นนั้นมาวิเคราะห์ นำมาปรับปรุง นำมา

พัฒนา มาแก้ไขให้สอดคล้องเหมาะสมกับสภาพพื้นที่กับสถานการณ์ และความเป็นไปได้

เฉพาะที่เฉพาะเวลาเฉพาะกลุ่มคนแล้ว ผลก็น่าจะดีกว่า

          หรืออาจจะต้องคิดค้นสร้างสรรค์สิ่งต่างๆเหล่านี้ขึ้นมาเองให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม

ของแต่ละกิจการแต่ละราย

          จ่าสิบตำรวจท่านหนึ่งเผยว่าพักอยู่แฟลตตำรวจ พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง รับจ้างนำรูปพรรคพวก

ที่เป็นตำรวจที่อยู่แฟลตด้วยกันมาเข้ากรอบวิธีของท่านผู้นี้คือ ใครนำรูปมาให้ใส่กรอบเสร็จ

เขาจะไม่ใช้กระดาษห่อ จะไม่ใส่กล่องให้ลูกค้าหากแต่ให้ลูกค้าเดินถือกลับแฟลตไปเปลือยๆ

อย่างนั้นล่ะ เพื่อว่าเดินกว่าจะถึงที่พักของตนจะมีผู้พบเห็นระหว่างทาง จะสอบถามว่าไปใส่

กรอบที่ไหน ใครทำ ราคาเท่าไร เขาจะมีผู้รู้จักโดยไม่พักต้องลงทุนโฆษณาเลยเพราะได้ชิ้นงาน

สวยงามที่ลูกค้านำเดินโชว์ให้โดยไม่รู้ตัว

          เกษตรกรท่านหนึ่ง เพาะชำต้นไม้ขายเขาคิดเอาเปลือกหอยเชอรี่ที่เกษตรกรหลายคนเกลียด

และพยายามทำลายมันทุกวิถีทาง แต่รายนี้เขานำมันมาปลูกต้นไม้เล็กๆลงไป แล้วใช้ลวดตรึง

เปลือกหอยห้อยเหมือนกระถางต้นไม้ เวลาเขาขายให้ใครไป จะไม่ใช้ถุงใส่ให้เช่นกันหากแต่

จะปล่อยให้ลูกค้าหิ้วเทิ่งๆ ผ่านไป เพื่อว่าจะได้มีใครๆ อื่นพบเห็น และจะได้สอบถามแล้วลูกค้า

ท่านนั้นจะได้เป็นผู้ตอบอธิบาย บอกที่มาที่ไปของสินค้าชนิดนั้นได้ เป็นการช่วยโฆษณา

ประชาสัมพันธ์สินค้าของเขาไปในตัว

          นี่เป็นกลวิธี เป็นรูปแบบหนึ่งเป็นการตลาดแบบชาวบ้านอย่างหนึ่ง อาจจะคล้ายกันหรือ

เหมือนกัน และใช้กันได้กับสินค้าแม้ต่างชนิดกันดังยกตัวอย่างแต่คงไม่อาจใช้ได้สำหรับสินค้า

ทุกอย่างทุกชนิด

          ความช่างสังเกต ความช่างจดจำความช่างเรียนรู้ และประสบการณ์จะสอน จะเป็นตัวชี้ให้

เรียนรู้ ว่าชีวิตจริงๆ ต้องทำอย่างไรควรจะปรับปรุงอะไรบ้าง

          ขณะที่โรงงานบางแห่งจ้างเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยค้นตัวค้นกระเป๋าถือ พนักงาน

ทุกคนต้องฝากกระเป๋าถือ และกระเป๋าสะพายห้ามนำเข้าโรงงานหรือบริษัทแต่เจ้าของกิจการ

ขายน้ำผลไม้บรรจุขวดรายหนึ่ง พบพฤติกรรมบางประการของลูกจ้างขายน้ำผลไม้ที่โรงเรียน

ดูท่าทางแปลกๆ มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะถูกลูกจ้างเม้มเหรียญห้าเหรียญสิบไปบ้าง ต่อมาเขาแก้

ปัญหาด้วยการตัดเสื้อผ้าเครื่องแบบทำงานให้กับพนักงานใหม่ทุกคนต้องสวมชุดเครื่องแบบนั้น

ทั้งเสื้อ ทั้งกางเกง ทั้งกระโปรงไม่มีกระเป๋าแม้แต่ใบเดียว

          เจ้าของร้านอาหารตามสั่งรายหนึ่งในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่แก้ปัญหามุมอับของร้าน

และพื้นที่ร้านเล็กเกินไป ด้วยการใช้โทรศัพท์ให้พนักงานขาย เจ้าของร้านค้าในห้างนั้นๆสามารถ

สั่งอาหารจากร้านของเขาไปรับประทานที่ร้านของตนเองได้ ทำให้เจ้าของร้านขายสินค้าและ

บริการในห้างแห่งนั้นเป็นลูกค้าของร้านรนอาการด้วยการเดินแจกใบปลิวให้คนเหล่านั้นกด

โทรศัพท์ภายในมาสั่งอาหารเพื่อเขาจะให้พนักงานเสิร์ฟวิ่งไปส่งให้ ทำให้เขาแก้ปัญหา

ร้านเล็กให้ใหญ่เท่ากับทุกตารางนิ้วของห้างสรรพสินค้าแห่งนั้น

          มีกลยุทธ์หลากหลายแบบ มีรูปแบบการตลาดมากมายคิดเองได้ พัฒนาขึ้นได้ แต่ที่สำคัญ

สมองต้องไม่อยู่เฉย ต้องคิดค้นตลอดเวลา

          คิดเองทำเอง แล้วค่อยๆ แก้ไขปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้น ให้เหมาะสมกับสภาพต่างๆ ที่เป็นที่มีอยู่ได้ ที่มา:เส้นทางเศรษฐี

          --กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม--

 

Comment

Comment:

Tweet